Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Αυτός είναι ο λαός της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα σήμερα



Τα αποτελέσματα της τελευταίας εκλογικής διαδικασίας στην κεντροαριστερά και η ποιοτική ανάλυση της ηλικιακής κατανομής των ψηφοφόρων, έρχονται να απαντήσουν σε όλα τα ερωτήματα που γεννώνται για το αύριο αυτού του τόπου.
Ας το πούμε και ας το φωνάξουμε δυνατά:
το υποκείμενο της πολιτικής είναι ο ίδιος ο λαός. Αυτός επιβάλλει στα κόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν το πολιτικό τους πρόγραμμα. Από τα κόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν, πετυχαίνει το στόχο του, αυτό που κατανοεί και εκφράζει τα "θέλω" του λαού στην δεδομένη ιστορική στιγμή. Οι ψηφοφόροι επιλέγουν να ψηφήσουν το κόμμα που τους λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν, έστω και αν είναι οφθαλμοφανώς ΨΕΜΜΑΤΑ.
Πριν το 1981, ο φορέας των "θέλω" των ψηφοφόρων ήταν ο "τοπικός παράγοντας" του βουλευτή της δεξιάς, που διόριζε τα παιδιά στο δημόσιο, έλυνε τα θέματα στην πολεοδομία, έστελνε σε καλή μονάδα τον φαντάρο, βοήθαγε στην λήψη του δανείου από την Τράπεζα κ.λ.π. Πελατειακή εξυπηρέτηση στη παραδοσιακή οθωμανική πρωτόγονη μορφή της.
Μετά το 1981, την θέση του "τοπικού παράγοντα" πήρε το συνδικάτο και ο μεγαλοσυνδικαλιστής που σε συνεργασία, επ' αμοιβαία ωφελεία, προωθούσε την ευνοϊκή μισθολογική, συνταξιοδοτική, υπηρεσιακή και άλλη εξυπηρέτηση του κλάδου και των εργαζόμενων σ΄ αυτόν. Παράλληλα υπήρχε και το παραδοσιακό σύστημα του βουλευτή της "δεξιάς" με εκπροσώπους πλέον τους βουλευτές του υπόλοιπου 50% του λαού που απέκτησε πρόσβαση στην εξουσία. Εδώ διέπρεψαν αρκετά ονόματα που στην συνέχεια έγιναν και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του λαού, στήνοντας πλέον τον δικό τους μηχανισμό πελατειακής εξυπηρέτησης και υποστήριξης.
Αυτό το σύστημα διαιωνίζεται και σήμερα, και είναι υπεύθυνο για την αδυναμία εξόδου από την κρίση, μια και το κάθε φορά κόμμα που κυβέρνησε και κυβερνά πολιτεύτηκε προεκλογικά τάζοντας όλα αυτά που χάιδευαν τα αυτιά των ψηφοφόρων, όλα αυτά που ήθελε να ακούσει ο ψηφοφόρος.
Το 2009, ο ψηφοφόρος άκουσε το "λεφτά υπάρχουν" του Γ.Παπανδρέου (ασχέτως αν η πρόταση έλεγε πως "λεφτά υπάρχουν αν.... πιάσουμε τη φοροδιαφυγή, πληρώσουν οι μεγαλοκαρχαρίες κλπ) και δεν ψήφισε τον Κ.Καραμανλή, που είπε πως "αυξήσεις δεν υπάρχουν", άσχετα αν ο ίδιος λίγους μήνες πριν έκανε τα δωράκια του με μισθολογικές αυξήσεις και εξυπηρετήσεις, όπως π.χ. στους μεγαλοφαρμακάδες .
Κι όταν το όνειρο πήρε τέλος στο Καστελόρριζο, ψήφισε τα Ζάππεια του Σαμαρά που όπως του είπε πως θα πληρώσουν τα χρέη του κράτους και  όχι ο λαός.
Κι όταν και αυτό το όνειρο μας τέλειωσε, ψήφισε το "Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης" του Τσίπρα που του είπε πως οι προηγούμενοι ήταν γερμανοτσολιάδες, πουλημένα κορμιά, Σοϊμπλέδες, προσκημημένοι και στα τέσσερα γονατισμένοι, ενώ αυτός θα έβαζε την Μέρκελ να χορεύει στο ρυθμό που θα βάραγε αυτός στο νταούλι, θα έσκιζε τα μνημόνια, θα καταργούσε με ένα άρθρο όλους τους μνημονιακούς νόμους, θα ξανάδινε την 13η σύνταξη, θα ακύρωνε τον ΕΝΦΙΑ, θα έδινε 700€ κατώτατο μισθό, θα...θα....θα....κλπ.
Και τώρα που και αυτός, σε αντίθεση με τους προηγούμενους ανάλγητους, με "πόνο ψυχής" εφαρμόζει όσα και οι προηγούμενοι, ο λαός στέκεται άφωνος και δεν ξέρει τι να κάνει.
20% δηλώνουν ανένταχτοι και 45% απέχουν από τις εκλογές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να δούμε και τα αποτελέσματα της εκλογικής διαδικασία στην νέα παράταξη. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να σεβαστούμε τους 210 χιλ. ανθρώπους που στήθηκαν ώρες στην ουρά για να ψηφίσουν. Αγνοούμε την μειοψηφία των παρατράγουδων και ευτράπελων που καταγράφηκαν και μένουμε στο κύριο:
Αυτός είναι ο λαός της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα σήμερα και
αυτός επιβάλλει την πολιτική στον νέο φορέα.
Σε προηγούμενη ανάρτηση έγραφα:
Αν το αυριανό κόμμα, αποβλέπει στην επιστροφή των ψηφοφόρων που μετανάστευσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε το νέο κόμμα θα πρέπει να ξεπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε λαϊκισμό και ανερμάτιστες πολιτικές υποσχέσεις.
Αν το νέο κόμμα αποβλέπει στο 40%, που το αποτελούν ανέστιοι κομματικά και απέχοντες από τις εκλογικές διαδικασίες, θα πρέπει να καταθέσει το αντίστοιχο σχέδιο, που να είναι ελκυστικό και να ικανοποιεί αυτούς τους ψηφοφόρους.

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Για το "αύριο" και την "δικαίωση" της σημερινής διαδικασίας



Είναι γεγονός πως αυτός ο χώρος, δοκιμάζει για άλλη μια φορά τις αντοχές της λογικής και της πρακτικής στην παραδοσιακή λειτουργία των κομμάτων και της πολιτικής. (Η πρώτη ήταν η ανοιχτή εκλογή του ΓΑΠ στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, το 2004 - 1.000.000 ψηφοφόροι, 1 προς 4 μέλη/φίλοι). Πρώτα εκλέγεται ο επικεφαλής και θα ακολουθήσει το Συνέδριο για την επεξεργασία των πολιτικών θέσεων και της εξαγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής. Όλο αυτό είναι ένα πρωθύστερο σχήμα.
Δυστυχώς, η ρηχή ιστορικά κομματική λειτουργία στην Ελλάδα. ο μεσσιανισμός, η αρχηγολατρία και το μοντέλο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, που ακλουθούν τα ΜΜΕ, αναδεικνύουν ως κύριο παράγοντα της πολιτικής τον ΑΡΧΗΓΟ και όχι τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές σχέσεις.
Μια κοινωνία, που δεν πέρασε την ιστορική φάση του διαφωτισμού, μια κοινωνία που δεν απογαλακτίστηκε ακόμα από τον Οθωμανικό τρόπο λειτουργίας (μπαξίσι, ρουσφέτι, προσωπική εξυπηρέτηση), μια κοινωνία που λειτουργεί σε όλες τις εκφάνσεις της με βάση το πελατειακό σύστημα, δεν θα μπορούσε να έχει και οργανωμένα κόμματα, που να αποτυπώνουν τις κοινωνικές και ταξικές θέσεις των μελών τους. Αυτό είναι και το γενεσιουργό αίτιο των πολυσυλλεκτικών κομμάτων και από αυτό προκύπτει η αδυναμία κατάθεσης καθαρών πολιτικών προγραμμάτων.
Ας είναι.
Σήμερα, το ζητούμενο δεν είναι η ανάγκη ύπαρξης ενός ενδιάμεσου κόμματος που κάθε φορά να συνεργάζεται με τον ένα πόλο του δικομματισμού.
Αν το αυριανό κόμμα, αποβλέπει στην επιστροφή των ψηφοφόρων που μετανάστευσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε το νέο κόμμα θα πρέπει να ξεπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε λαϊκισμό και ανερμάτιστες πολιτικές υποσχέσεις.
Αν το νέο κόμμα αποβλέπει στο 40%, που το αποτελούν ανέστιοι κομματικά και απέχοντες από τις εκλογικές διαδικασίες, θα πρέπει να καταθέσει το αντίστοιχο σχέδιο, που να είναι ελκυστικό και να ικανοποιεί αυτούς τους ψηφοφόρους.
Σήμερα υπάρχει όσο ποτέ η ανάγκη ενός κόμματος που
·         η πολιτική του θα αντιτίθεται στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό της ΝΔ,
·         θα αποστασιοποιείται από την ανερμάτιστη και άναρχα λαϊκίστικη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ,
o    που δεν θα απαξιώνει την "αριστεία",
o   δεν θα τιμωρεί τον ΕΝΤΙΜΟ πολίτη,
o   δεν θα επιβραβεύει τον φοροκλέφτη,
o    δεν θα εξωθεί την κοινωνία σε αντικοινωνικές συμπεριφορές.
Σήμερα, υπάρχει όσο ποτέ η ανάγκη κατάθεσης ενός πολιτικού σχεδίου, που
·  να εκσυγχρονίσει την λειτουργία του κράτους,
·  να επιβάλλει την ισότιμη φορολογική αντιμετώπιση των πολιτών,
·  να καταργήσει την ισοπεδωτική "επιδοματική" κοινωνική πολιτική χωρίς όρια και κριτήρια
Το ζητούμενο λοιπόν είναι ένας πολιτικός σχηματισμός, που θα προβάλλει
ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο από αυτό του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ
για την έξοδο από την κρίση και την πορεία προς το αύριο.
Αν στο επικείμενο Συνέδριο, διαμορφωθεί ένα τέτοιο πολιτικό πρόγραμμα, θα δικαιολογήσει και την σημερινή διαδικασία και θα αποκαταστήσει το γενεσιουργό του αμάρτημα, "πρώτα ο επικεφαλής και έπειτα το Συνέδριο".
Ιδού η Ρόδος...... και
κοντός ψαλμός.....

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

Βίλα ΙΟΛΑ - "το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα"



Η επιλογή του Πολιτιστικού Περιβαλλοντικού Συλλόγου Κοντοπεύκου Παραδείσου Πευκακίων, να γιορτάσει για "το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα", την απόφαση δηλ. του Δήμου Αγίας Παρασκευής να αγοράσει την Βίλα ΙΟΛΑ μετά από πρόταση του δήμαρχου Γιάννη Σταθόπουλου, στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία.

Ενας κόσμος κινητοποιημένος μέσα από μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αναφέρονται στην Αγία Παρασκευή, κατέκλυσε το πλακόστρωτο και το προαύλιο της Βίλας που απεδείχθη μικρό τελικά για το πλήθος που συνέρευσε.

Ο ΙΟΛΑΣ, λοιπόν μαγεύει ακόμα τον κόσμο της πόλης και όχι μόνο και η αξιοποίηση της Βίλας θα αποδειχθεί σε ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα της πόλης για την ανάδειξή της σε Κέντρο παραγωγής πολιτισμού, με πανελλαδική εμβέλεια και παγκόσμια αναγνωρισιμότητα.

Ο Βασίλης Γισδάκης και η Ερωφίλη, απογείωσαν την απόλαυση και την συγκίνηση, έπιασαν το συναίσθημα των θεατών και τους μάγεψαν. Ο υποβλητικός φωτισμός και ο περιβάλλων χώρος, μαζί με την επιλογή των τραγουδιών από τους καλλιτέχνες, μετέτρεψαν την συγκέντρωση σε μια μεγάλη χορωδία. Ολοι μαζί τραγούδησαν γνωστά τραγούδια των Χατζιδάκη, Θοδωράκη, Τσιτσάνη κλπ. Ηταν μια μαγική βραδιά. Το έβλεπες στα πρόσωπα των θεατών στο τέλος της εκδήλωσης. Το ομολόγησαν και οι καλλιτέχνες που και αυτοί υποτάχθηκαν στην μαγεία της Βίλας ΙΟΛΑ.

Παράλληλα στην πλακόστρωτη είσοδο της βίλας υπήρξε μια αξιόλογη Έκθεση ζωγραφικής των Εργαστηρίων Τέχνης του Δήμου μας. Η επιτυχία της εκδήλωσης και της Εκθεσης, αναδεικνύει τις μεγάλες δυνατότητες που μας προσφέρει ο χώρος και εξαναγκάζει τους υπεύθυνους να σχεδιάσουν τις επόμενες.

Ηταν μια βραδιά γιορτής, μια βραδιά νίκης του Συλλόγου και των πολύχρονων αγώνων του για την διάσωση αρχικά και την απόκτηση τελικά της Βίλας ΙΟΛΑ από τον Δήμο.

Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος τελικά, αν έχεις την υπομονή και την επιμονή που χρειάζεται.

Η επόμενη μέρα, δεν είναι εύκολη, αλλά το πρώτο βήμα έγινε. Τα επόμενα βήματα, η αποκατάσταση και η αξιοποίηση της Βίλας, απαιτούσαν να γίνει το πρώτο βήμα.

Καλή συνέχεια λοιπόν και καλή δύναμη.