Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Η ματαίωση μιας μεταρρύθμισης

Η ματαίωση μιας μεταρρύθμισης
Η «θυσία» του Γ.Ν.Ν.Μελισσίων Αμ.Φλέμιγκ

του Μιχάλη Γαβρά
Ορθοπαιδικού Χειρουργού
Ενα κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο, αλλά που επαληθεύτηκε τόσο δραματικά.Μέχρι σήμερα το Νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ, παραμένει "ακρωτηριασμένο" από την αυθαίρετη άρνηση των υπευθύνων να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και να αποκαταστήσουν την ομαλή λειτουργία του Νοσοκομείου.


http://gavrasmichael.blogspot.gr/2013/07/blog-post_30.html

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Για τη χαρά του παιχνιδιού*

Αγία Παρασκευή 20.10.2013

    Στην προσπάθεια των σημερινών γονιών, αφ’ ενός  να προσφέρουν το καλύτερο στα παιδιά τους και αφ’ ετέρου να τους δώσουν την ευκαιρία να αναδείξουν τα ταλέντα τους και τις κλίσεις τους, όλη την ημέρα τα τρέχουν από το ένα μάθημα στο άλλο. Το πρωί σχολείο και αμέσως μετά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πιάνο, κιθάρα, μπαλέτο, γυμναστική, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, κ.λ.π. μετατρέπουν την καθημερινή ζωή τους σε μια διαρκή μαθησιακή διαδικασία, με ένα δάσκαλο πάνω από το κεφάλι τους, με κανόνες και έλεγχο της απόδοσης.
    Ειδικότερα τα πρόσθετα μαθήματα πέρα από το σχολείο σωματικής αγωγής, μπάσκετ, ποδόσφαιρο, τένις κ.λ.π. στην πρώτη ηλικία της σωματικής, ψυχολογικής και σωματικής τους ανάπτυξης, τους αφαιρούν την ανάγκη που έχουν να τρέξουν και να παίξουν έτσι χωρίς πρόγραμμα, ανέμελα, ελεύθερα, να νιώσουν τη χαρά του παιχνιδιού, χωρίς τον καθηγητή στο κεφάλι τους, με τα πρέπει και τα μη. Το έχουν ανάγκη μετά από την αναγκαστική σχολική μαθησιακή διαδικασία, να εκτονωθούν, να χαλαρώσουν, να σουτάρουν την μπάλα όποτε τους έρθει και όχι όταν πρέπει.
    Επιτέλους να μεγαλώσουν σαν παιδιά, όπως οι γονείς τους στις γειτονιές και τις αλάνες. Και τα γήπεδα με το καθοδηγούμενο παιχνίδι, με τον εκπαιδευτή να τους ορίζει πως, πότε και με ποιο τρόπο θα σουτάρουν την μπάλα, δεν τους το προσφέρουν, δεν είναι ούτε αλάνα, ούτε γειτονιά. Είναι σχολείο και από αυτό έχει χορτάσει όλη την ημέρα.
    Αν σ’ όλα αυτά προσθέσουμε και τις ανταγωνιστικές διαδικασίες, τον πρωταθλητισμό και την ανάγκη των Συλλόγων να καταγράψουν νίκες στα συλλογικά παιδικά πρωταθλήματα, έχουμε να κάνουμε με ένα σημαντικό πλέον πρόβλημα.
    Τις παιδαγωγικές, ψυχολογικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις στη χώρα μας και στα παιδιά μας θα τις δούμε στο μέλλον. Τις έχουμε δει όμως στα στρατοκρατικά καθεστώτα που έφτιαχναν 12χρονες Κομανέτσι για τις επικοινωνιακές ανάγκες του καθεστώτος.

Μιχάλης Γαβράς
Ορθοπαιδικός Χειρουργός
Διευθυντής ΕΣΥ, Ορθοπαιδική Κλινική, Νοσοκομείο "ΑΜ.Φλέμιγκ"
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημοτικός Σύμβουλος Αγίας Παρασκευής

* Δημοσιεύθηκε μέσα σε κείμενο-έρευνα του Στρατή Μαζίδη στην ιστοσελίδα της Αγίας Παρασκευής: